Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Είναι θέμα παιδείας - Greenpeace


Έχουν περάσει κάμποσες μέρες από τότε που γνώρισα τους εθελοντές της Greenpeace.

Η εμπειρία αρκετά έντονη για να ξεχαστεί γρήγορα.

Αν ήσουν και εσύ από τους τυχερούς που έλαβαν μέρος στη δράση της Greenpeace στο Ηράκλειο, στη Ζάκυνθο ή στην Σύρο σίγουρα δεν διδάχθηκες μόνο να χρησιμοποιείς λιγότερο πλαστικό, αλλά και να αλλάξεις εσένα...τον τρόπο συμπεριφορά σου!

Ναι, αυτό είναι, ήρθαν να μας βοηθήσουν να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε.

Θα τους δεις πάντα χαμογελαστούς ενώ είναι σίγουρα προβληματισμένοι και ανήσυχοι (δεν κάνουν και εύκολη δουλειά).

Τα παιδιά αυτά (δεν έχει σημασία η ηλικία) έχουν σκοπόΕναν σκοπόΕιρηνικό.

Τους χαρακτηρίζει η πραότητα, η ηρεμία, η σιγουριά, η δύναμη ψυχής, και η ευγένεια.


Θα το καταλάβεις και διαβάζοντας την συνέντευξη του καπετάνιου του πλοίου της Greenpeace (Rainbow Warrior III), Πήτερ Γουίλκοξ που έδωσε στον δημοσιογράφο Μάνο Φραγκιουδάκη στο news247 ...νομίζω ότι θα πείσει και εσένα, η αφοσίωσή του και η αγάπη του για αυτό που κάνει.

Τέτοιες προσωπικότητες είναι να τις θαυμάζεις και να ακολουθείς όσο μπορείς, τα βήματά τους...

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Την πρώτη μέρα της δράσης της Greenpeace που βρεθήκαμε στην Πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο, όπου και κατασκευάσαμε τα δελφίνια της Κνωσού με 10.000 χρησιμοποιημένα πλαστικά ποτήρια, κάποια στιγμή, με πλησίασε μια εθελόντρια και μιλούσαμε...μέσα στα διάφορα που λέγαμε, με ρώτησε...

_"Τι έκανες στην δεκαετία του '80; χρησιμοποιούσες πλαστικό μπουκάλι;" Η αλήθεια είναι όχι.

_"Μήπως είχες και εσύ το κλασσικό παγουρίνο (που κακά τα ψέμματα γινόταν πανικός και ήταν και πολύ τρέντι!). "

Επίσης, ναι είχα και εγώ εκείνο το σπαστό ποτηράκι το οποίο κλείνει και γίνεται ένας δίσκος. Το κρατούσα στο σχολείο και πάλι ήμουν τρέντι....

Τώρα, λέει, δεν προλαβαίνω να γεμίζω παγουρίνα (είχα πει στον εαυτό μου....έτσι για δικαιολογία) και να φορτώνω την τσάντα με πράγματα....ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ...στην τσάντα μου θα βρεις από παιχνίδι, κάλτσες (του 6,5χρονου είναι... ), εισιτήρια χρησιμοποιημένα κλπ κλπ κλπ

Ένα παγούρι που διατηρεί το νερό κρύο τώρα τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού και μεθαύριο ένα ζεστό ρόφημα.

Σκέψου μόνο πόσες αλλαγές θερμοκρασίας έχει περάσει το πλαστικό μπουκάλι νερού μέχρι να φτάσει στα χέρια σου....

Δεν θα σου μιλήσω για αριθμούς, κατανάλωση πετρελαίου για την κατασκευή του πλαστικού, και άλλα τέτοια. Θα σου δώσω λινκ ειδικών για να πάρεις απαντήσεις.

Και σίγουρα όλη αυτή η κίνηση δεν γίνεται για να εξαφανιστεί το πλαστικό από την ζωή μας μα για να μειωθεί η κατανάλωσή του.

Το 'ξερες εσύ ότι πολλά κομμάτια από μικροπλαστικά καταλήγουν και μέσα στα ψάρια τα οποία και καταναλώνουμε! Για δες....ούτε και εγώ το ήξερα....Φοβερό, έτσι;;
Πόσο "στενά" σκεφτόμαστε τελικά, έ;;

Γι' αυτό λοιπόν,

...κάνε τη ζωή σου διασκεδαστική χρησιμοποιώντας εκτός από παγούρια και πτυσσόμενα ποτήρια, πάνινες τσάντες αντί πλαστικές για τα προιόντα του σούπερ μάρκετ.

Έχε πάντα στην τσάντα σου μια τέτοια. Και μέσα στο αυτοκίνητο, στο πορτ μπαγκάζ βάλε άλλες 2-3. Σίγουρα κάποιο φαρμακείο, κάποιο άλλο διαφημιστικό θα σου έχει δώσει πάνινη τσάντα.

Και πες....όχι πες...πόσες φορές έχεις πάρει πλαστικές σακούλες γεμάτες με πράγματα από το σούπερ μάρκετ και σου σκίζονται τρυπάνε.....άχρηστες....για 15-20 λεπτά της ημέρας.

Μια πάνινη τσάντα θα κρατήσει πολύ περισσότερο, κάνεις και οικονομία και έχεις και στυλ, ναι;....

Η δική μου κόρη (6,5 ετών λέμε) πάντως, πήρε το μήνυμα.

Και έφτιαξε μαζί με τους εθελοντές της Greenpeace τη δική της υφασμάτινη τσάντα, από μια παλιά μπλούζα, όπου και βάζει το παγούρι της.

Γι' αυτό.....

Όπως θέλεις το παιδί σου να μάθει να διαβάζει έτσι δίδαξέ το να μάθει να χρησιμοποιεί λιγότερο πλαστικό, για το καλό του.

Όπως δίδαξες το παιδί σου την κοινωνική συμπεριφορά, έτσι δίδαξέ το να σέβεται και το μέρος που ζει.

Όπως έμαθες στο παιδί σου να μοιράζεται, δίδαξέ του την αγάπη για το περιβάλλον.

Είναι θέμα παιδείας!

Εις το επανιδείν.

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Τα ρούχα της αγάπης

ήΗ καλύτερη στιγμές για να συζητήσω με την Ηρώ είναι όταν βρίσκεται σε φάση χαλάρωσης.

Στο μπάνιο ας πούμε, πριν τον ύπνο...γιατί κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν θυμάται...βιάζεται να παίξει ;)

Τις προάλλες  που λέτε καθώς είμασταν στο μπάνιο με ρωτά:

_Μαμά, η αγάπη είναι ίδια για όλους;
_Χμ, όχι ακριβώς....αλλάζει ρούχα μικρή μου.

_Καλά, μικρή δε είμαι, καταλαβαίνω, αλλά θέλω να δω τι θα πεις εσύ.

_Οκ...λοιπόν, η αγάπη έχει μια πολύ μεγάλη ντουλάπα! Ανάλογα με τον ρόλο που παίζει φορά και τα ανάλογα ρούχα.
Για παράδειγμα, η αγάπη της μαμάς ντύνεται με ρούχα τρυφερά, απαλά καμιά φορά και λίγο στενά, έτσι για τα όρια.
Η αγάπη του φίλου ή της φίλης φορά τα ρούχα του παιχνιδιού, της χαράς και της διασκέδασης, της σκανδαλιάς, της συντροφιάς.
Τα ρούχα του παππού και της γιαγιάς είναι παλιά, μπορεί να μυρίζουν, μπορεί να είναι σκισμένα και τρύπια, όμως με αυτά μεγάλωσαν τη μαμά σου και τώρα εσένα, και είναι τα ρούχα της πείρας και της εμπειρίας.

Και κάπως έτσι πορεύεται, μωρό μου, η αγάπη.

Κάπως έτσι προχωρά και αν την αναγνωρίζεις στον καθένα από τους ανθρώπους που συναντάς θα ζήσεις πολύ ευτυχισμένη!

Και με αυτά τα λόγια την σκέπασα απαλά με την πετσέτα!

Η καληνύχτα ήρθε μελωμένη σήμερα!

Εις το επανιδείν!

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Ο Μαγικός Αυλός - Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ

Βρεθήκαμε τις προάλλες στην θεατρική παράσταση "Ο Μαγικός Αυλός" σε σκηνοθεσία-κείμενο και αφήγηση της Κάρμεν Ρουγγέρη.

Αγαπημένη θεατρολόγος, ηθοποιός, σκηνοθέτης και γενικά πολυτάλαντη καλλιτέχνιδα!

Και πολύ γλυκιά έχω να πληροφορήσω, μιας και έτυχε κάποτε πολύ παλιά (στα νιάτα μου εγώ  τότε) της είδα στην οδό Πανεπιστημίου, στο κέντρο της Αθήνας να περπατά.....και φυσικά ως επαρχιωτοπούλα έμεινα λίγο με το στόμα ανοικτό μα δεν ήθελα να με πάρει χαμπάρι και σε δευτερόλεπτα άλλαξα ύφος και χαμογέλασα λες και είδα ένα οικείο πρόσωπο.

Η απάντηση ήταν το πιο γλυκό, αλλά από άγνωστο πρόσωπο, χαμόγελο.
Προσιτή και ανθρώπινη!

Τέλος πάντων....πάμε στο θέμα μας.....

Θα βρίσκονταν στην πόλη του Ηρακλείου για τρεις ημέρες και σκέφτηκα να πάμε την τρίτη, την τελευταία, μιας και ίσως δεν είχε πολύ κόσμο.

 Σας πληροφορώ ότι δεν έπεφτε καρφίτσα! Στο θεατράκι του Ηρακλείου γινόταν πανικός.

Το στόρυ της παράστασης αφορούσε στο βασιλιά της μέρας, γεμάτος με καλοσύνη και αγάπη και στη βασίλισσα της νύχτας γεμάτη κακία και ψέμματα που ξεκινούν τον έρωτά τους που όμως δεν κρατάει για πολύ. Χωρίζουν και η βασίλισσα της νύχτας αποκτά ένα κοριτσάκι, την Παμίνα.

Εκτυλίσσεται λοιπόν γύρω από το βασιλιά, τη βασίλισσα και την κόρη τους μια ιστορία με πολλά μηνύματα που μας χάρισαν και στιγμές γέλιου. Φυσικά υπάρχει και βασιλόπουλο με βοηθούς με απίστευτο χιούμορ! Δεν θα σας πω άλλα...

Θα σας πω μόνο ότι όπως σε όόλα τα παραμύθια...στο τέλος κυριαρχεί το καλό και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

Τα σκηνικά καταπληκτικά, φωτισμός, κοστούμια, ηθοποιοί, ποιότητα...τι να πω...όλα ήταν πράγματι τέλεια και πολύ όμορφα οργανωμένα.

Μια παιδική παράσταση αλλά και για μεγάλα παιδιά που θα ήθελαν να ξαναγίνουν τα παιδιά που είχαν κάποτε μεγαλύτερη καρδιά και χωρούσε περισσότερα.

Μια όπερα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ που έγινε μουσικό παραμύθι, με περίσσεια τέχνη φτιαγμένα όλα, κι ό,τι είχαν στο μυαλό τους οι σκηνοθέτες είχε γίνει πραγματικότητα...είχε πάρει ζωή, και εκεί παίρνεις θάρρος και λες ότι όλα μπορεί να συμβούν.

Η θεατρική αυτή παράσταση, απ' ότι είδα στο πρόγραμμά τους, θα παρουσιαστεί σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, οπότε αν έρθει στην πόλη σας ή κάπου εκεί κοντά σας προτείνω να πάτε!

Σίγουρα αξίζει τον κόπο!

Εις το επανιδείν!

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Το καρτεράκι

Μου συστήθηκε μέσα από μια σπονσοραρισμένη διαφήμιση στο φατσοβιβλίο.

Αμέσως μου έμεινε στο μυαλό.
Αρχικά, το πιασάρικο όνομα του προϊόντος.

ΚΑΡΤΕΡΑΚΙ 

Δεύτερον έψαχνα για ένα τσάι έτοιμο μιας και δεν είμαι καλή στο να φτιάχνω δοσολογίες με διάφορα μαντζούνια.

Τρίτον, ήθελα ένα τοπικό προϊόν. Και να το!!!

Εκείνη την περίοδο (για όσους με διαβάζουν θα θυμούνται) είχα ξεκινήσει να πίνω τσάι, είχα ετοιμάσει και τα ανάλογα μπισκότα...ολόκληρη ιεροτελεστία λέμε τώρα....

Δεν δοκίμασα και πολλά αλλά αυτό μου έμεινε ως όνομα.

Πήγαινα σε σούπερ μάρκετ, πότε στο ένα πότε στο άλλο....αλλά έλα σου που δεν είναι τύπος του σούπερ μάρκετ το συγκεκριμένο προϊόν....

Εντάξει, το πήρα χαμπάρι....οπότε αποφάσισα να το ψάξω στα τοπικά καταστήματα με βότανα και διάφοραάλλαμαντζούνια!

Ε, ναι...το βρήκα....

Διάλεξα μια γεύση ουδέτερη και που σίγουρα θα μου άρεσε. Το Καρτεράκι πράσινο τσάι με δίκταμο και θυμάρι.

Επέστρεψα σπίτι με τον θησαυρό στην τσάντα μου...μην το "φάει" και ο ήλιος....

Είχα ρωτήσει την πωλήτρια του καταστήματος και μου επιβεβαίωσε ότι πίνεται και κρύο....οπότε...μόλις μπήκα σπίτι λέμε...έβαλα τον βραστήρα....άνοιξα το κουτί....το κάθε φακελάκι τσαγιού ήταν μέσα σε ξεχωριστό σακουλάκι. Πριν το ανοίξω πλησιάσα το σακουλάκι στη μύτη μου....

Τα λόγια περιττά! Μέθυσα από το θυμάρι....έκλεισα και τα μάτια και νόμιζα ότι ήμουν σε κανά βουνό ψηλά και μύριζα θυμάρι.....

Ας επανέλθουμε όμως στην πραγματικότητα!
Στο πίσω μέρος του φακέλου υπάρχουν οδηγίες για την κατασκευή του τσαγιού.

Το ετοίμασα και το έβαλα στο ψυγείο. Μετά ζούσα τις δύσκολες στιγμές της αναμονής και περίμενα καρτερικά να ετοιμαστεί το παγωμένο καρτεράκι μου.

Είχα και πάγο.....ευτυχώς...μέσα σε λίγη ώρα απολάμβανα το παγωμένο αρωματικό μεθυστικό μυρωδάτο τιάλλοναπω τσάι!

Μετά μου ήρθε μια ιδέα.....να το κάνω γλυκάκι (σιγά μη μου ξέφευγε...😄)...

και το έκανα ένα δροσερό ζελέ!!✌

Κ-Α-Τ-Α-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο!!

Στο ένα ποτήρι έβαλα μέσα φρούτα και το άλλο το άφησα σκέτο! Φανταστικό, δροσιστικό και ευωδιαστό!!!

Έχω κι άλλες ιδέες για το καρτεράκι και τώρα που γίναμε φίλοι....ποιος μας πιάνει

Εις το επανιδείν!