Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Αχ, και να υπήρχαν...

Ζατρίκιο
Ναι, αχ και να υπήρχαν....

....μόνο οι μέρες....

...που έχουν μόνο ξενοιασιά....

....που έχουν μόνο γέλια....

.....που έχουν μόνο πολύ παγωτό....

....που έχουν πολλά φιλιά.....

...που δεν έχουν κανόνες.....

.....που έχουν ξενύχτια (μέχρι τις 10:00 το πολύ, προς το παρόν)....

...που έχουν ατελείωτο παιχνίδι....

...που έχουν χαζομάρες....

....που έχουν "πες μια δύσκολη λέξη"....

......που έχουν "βρες την πιο παράξενη λέξη"....

.....που έχουν "πες τον γλωσσοδέτη"....

...τέτοια πρέπει να σκέφτεται η Ηρώ Παρασκευή βράδυ μιας και μου κάνει όλα τα χατίρια...

Χμμμμ....

Καλό Σαββατόβραδο!!!!

Εις το επανιδείν!

Όσκαρ, ο γάτος

 _Μαμά, που είναι ο Όσκαρ; ρωτάει η Ηρώ.

_Δεν ξέρω...ίσως στο σαλόνι ή στο δωμάτιό σου.
Σηκώθηκα και πήγαμε μαζί στο δωμάτιό της.

Εκεί ήταν τελικά ξαπλωμένος και τον τσακώσαμε τη στιγμή που τεντωνόταν από το πολύ ραχάτι.

Γύρισε ανάσκελα και περίμενε τα χάδια μας.

Πέσαμε πάνω του και του δώσαμε όσα μπορούσαμε.

Ο γάτος μας λοιπόν.

Αυτός που μας περιμένει κάθε μέρα στην πόρτα.

Αυτός που παίζει με μια απλή κορδέλα με την Ηρώ. Και τρέχει τόσο πολύ που κουράζεται και του βγαίνει η γλώσσα έξω.

Αυτός που μας γλύφει τα χέρια.

Αυτός που τρίβεται στα πόδια μας όταν είμαστε στην κουζίνα και ετοιμάζουμε φαγητό.

Αυτός που κοιμάται στα πόδια μας κάθε βράδυ γουργουρίζοντας.

Αυτό που ξυπνάει την Ηρώ το πρωί πειράζοντας της τα μαλλιά.

Αυτός που πειράζει τους μαρκαδόρους της όταν εκείνη ζωγραφίζει.

Ο γάτος, ο Όσκαρ.

Η σύνδεση έγινε απρόσμενα μια μέρα του Σεπτέμβρη.

Μικρός και φοβισμένος. Χωρούσε κάτω από τον καναπέ. Εκεί είχε μείνει το πρώτο 24ωρο.

Τώρα ούτε καν η ουρά του δεν χωρά, που λέει ο λόγος.

Αν το σκεφτείς λιγουλάκι.....Μήπως κάπως έτσι δεν γίνεται και με τους ανθρώπους;

Με τον καιρό, κλέβουν χώρο στην καρδιά μας με τις απλές, καθημερινές τους συνήθειες.

Εις το επανιδείν!

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Κοστίζει, σου λέω.....

 Έρχονται και στιγμές που χαρακτηρίζονται δύσκολες.

Άλλες σκληρές, άλλες δυνατές, άλλες δενξώρωκαιγωτι.

Μια τέτοια στιγμή μας βρήκε την προηγούμενη εβδομάδα.

Κοστίζει το να λείπει ο ένας γονιός.

Κοστίζει πολύ στην παιδική ψυχή!

Και επιστρέφει με κλάμα και άρνηση.

Αυτό το πράγμα δεν μπορείς να το αποδεχθείς είτε είσαι μικρός είτε μεγάλος.

Απλά συμβιβάζεσαι και μαθαίνεις να ζεις με αυτό!

Η πάλη είναι μεγάλη και άνιση...άδικη.

Επιστρέφει λοιπόν με κλάμα και άρνηση να κάνει οτιδήποτε για το υπόλοιπο της ημέρας.

Καθόμαστε στο δωμάτιό της....στην πράσινη και φούξια χαμηλή καρέκλα.
Μπροστά στο ροζ τραπεζάκι. Επάνω του βρίσκεται ο πίνακας με τον μαρκαδόρο.

Κλαίει και ζωγραφίζει μουτζούρες.

Είμαι εκεί και την χαϊδεύω. Την αφήνω να βγάλει το συναίσθημα προς τα έξω. Να αποφορτιστεί.....κάθομαι με υπομονή να ακούσω τον πόνο της.....την απώλεια.

Δυσκολεύομαι....πολύ...Ψύχραιμη και σταθερή, όμως.....καθώς περνά η ώρα, ηρεμεί και σβήνουμε τις άχαρες μουτζούρες από τον πίνακα.

Της ζητώ τον μαρκαδόρο....να μιλήσω και γω μέσα από τη ζωγραφική....όπως και εκείνη...

Ζωγραφίζω μια καρδιά και το όνομά της στη μέση....ένας ήλιος...χαμογελαστές φατσούλες...λουλούδια....

Έρχεται και κείνη και συνεχίζει τη δική μου ζωγραφιά...και η μια συμπληρώνει την άλλη....και η μια αρχίζει και καταλαβαίνει την άλλη....και η ζωγραφική μας ένωσε.

Τα λόγια τέτοιες στιγμές είναι περιττά.

Σκούπισε τα μάτια της, αγκαλιαστήκαμε και η μέρα συνεχίστηκε με το "χάνζαπλαστ" της καρδούλας.

Να αγαπάτε βαθιά!!!

Εις το επανιδείν!



Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Τα ξωτικά - DIY με πηλό από το toftiaxa.gr

 Η εβδομάδα θα ονομαστεί "εβδομάδα των κατασκευών"!

Πρώτο ήρθε το σπιτάκι του γάτου, και τώρα τα ξωτικά.

Απ' ότι έχετε καταλάβει, μ' αρέσουν οι κατασκευές και οι διάφοροι ευφάνταστοι τρόποι με τους οποίους μπορούν να ανακυκλωθούν υλικά που έχω σπίτι.

Τυχαία, στο toftiaxa.gr βρήκα το video και μιας και είχα όοοοολα τα υλικά (λίγα είναι τελικά), αποφάσισα να τα φτιάξω.

Μου πήρε δύο μέρες γιατί έπρεπε να στεγνώσει ο πηλός και μετά να ζωγραφιστεί!

Η Ηρώ τους βρήκε και ονόματα!

Ο Spooky και ο Sleepy!

Θα εντυπωσιάσουν, να είστε σίγουροι.

Και αν έχετε και κήπο ακόμη καλύτερα.

Θα τον διακοσμήσουν τέλεια!

Εις το επανιδείν!