Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Τα 88 ντολμαδάκια - Ευγένιος Τριβιζάς ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΛΕΝΤΗΣ

Κυκλοφορεί εδώ και αρκετά χρόνια, όμως το ανακάλυψα σχετικά πρόσφατα.

Το ξεφύλλισα και το αγάπησα αμέσως.

Είμαι οπαδός του διαφορετικού και του ευφάνταστου και νομίζω βρήκα τον μάστορά μου!

Και όχι μόνο εγώ αλλά και η Ηρώ.

Τα πολυπαραμύθια του πασίγνωστου και ταλαντούχου Ευγένιου Τριβιζά με τίτλο "Τα 88 Ντολμαδάκια" από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΛΕΝΤΗΣ, μας ταξιδεύουν σε μέρη μαγικά και ιδιαίτερα.

Θα έλεγα όσο ιδιαίτερη και διαφορετική είναι η ζωή και ο κόσμος όλος, μέσα στα κεφαλάκια των μικρών ανθρώπων.

Και για όσους δεν το γνωρίζουν θα σας γράψω λίγα λόγια τα οποία θα τα βρείτε και στο πίσω μέρος του βιβλίου:
"'Ενα παράξενο και σπάνιο βιβλίο που το διαβάζεις ξανά και ξανά.
Σ' αυτό το βιβλίο εσύ αποφασίζεις τι θα γίνει στα κρίσιμα σημεία, εσύ αποφασίζεις πως συνεχίζεται και πως τελειώνει η ιστορία.
....Καμιά φορά για να βρεις τη σελίδα με τη συνέχεια που προτιμάς, πρέπει να λύσεις ένα αίνιγμα ή να απαντήσεις σε κάποια εύκολη ή δύσκολη ερώτηση".

Προμηθευτείτε το και θα με θυμηθείτε!
Τώρα που αλλάζει και ο καιρός και το χουχούλιασμα είναι στα φόρτε του.


Εις το επανιδείν!!!

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Ο κινόας

 Είπα κι εγώ, που λέτε, να δοκιμάσω την κινόα, την χρυσή τροφή, τον σπόρο της γης, αφού πρώτα μου είχαν πάρει τα αυτιά.

Όπου και να πήγαινα, κινόα.

Σούπερ μάρκετ, φούρνο, ζαχ/τείο (που λέει ο λόγος βρε παιδί μου)....θέλω να σας πω, δλδ πόσο συχνά το ακούω.
Και αυτό και άλλα πολλά που τώρα τελευταία κάνουν πασαρέλα στην εξέδρα της υγιεινής διατροφής.

Το αγόρασα (πανάκριβο το άτιμο) και μιας και διέθεσα τα χρήματα, να το χρησιμοποιήσω κιόλας, κρίμα θα είναι.
Φτιάχνω σούπα με διάφορα λαχανικά. Από εκείνες που φτιάχνεις μια κατσαρόλα για να τρως 2-3 μέρες.
Στην δίπλα εστία της μεγάλης κατσαρόλας έβαλα μια πολύ μικρότερη. Έβρασα την κινόα.
Την έριξα μετά μεσ' τη σούπα.

Σερβίρω σε ένα ωραιότατο διάφανο μπολ, η σούπα να αχνίζει και τα αρώματα να γεμίζουν την κουζίνα. Ιδιαίτερα εκείνο της ντομάτας της φρέσκιας....πωπωπωπωπω....με πεθαίνει.

Τες πα.....Εμφανίζεται και η κόρη και ρωτά για την κινόα που τη βλέπει να επιπλέει στο μπολ...

_Τι είναι αυτό μαμά;
_Κινόα
_Ιου....και γιατί είναι έτσι;;; (ωστόσο η κινόα άνοιξε και από μικρός μικρός κόκκος έγινε μια λεπτή ουρίτσα ας πούμε....)
_Σε παρακαλώ, δείξε μου πως είναι ο κινόας πριν τον ψήσεις!!

Αλοίμονο!!! Ο ΚΙΝΟΑΣ...κανά τέρας στο ντουλάπι μου, σκέφτηκα.

Είναι μεγάλος, τεράστιος ίσως και άσχημος ....ένα τρομακτικό ερπετό και ίσως πετάει και έχει μεγάλα μάτια....στόμα που τρέχουν τα σάλια κλπ κλπ κλπ.

Ανοίγω αργά αργά το ντουλάπι (το χειλάκι ωστόσο έχει σκάσει λίγο προς τα δεξιά αλλά δεν το αφήνω να ολοκληρωθεί, θα ξεφτιλιστώ).
Η Ηρώ κοιτά αποσβολωμένη και από μακριά μην τύχει και της επιτεθεί Ο ΚΙΝΟΑΣ.
Τεντώνω το χέρι μου και πιάνω τον βάζο με τον ΚΙΝΟΑ.

_ΑΑ.....αυτό είναι.....έτσι είναι.....πφφφ.....σιγά...

και φεύγει απογοητευμένη να βρει κάτι πιο ενδιαφέρον να παίξει!

Σας φιλώ και εις το επανιδείν!

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Παραμύθι για την έναρξη της σχολικής χρονιάς

Μου λείψατε, σας έλειψα...να όμως που ξαναβρεθήκαμε :)

Σεπτέμβρης σαφώς μπήκε και μετά από τις πολύμηνες διακοπές υπάρχει αρκετό υλικό για να καταγράψω.
Η αρχή θα γίνει με ένα παραμύθι για τη νέα σχολική χρονιά.
Και ξέρετε πως ήρθε η ιδέα;
Έβλεπα το κορίτσι μου (πρωτάκι, πια) να είναι άνετο για τη νέα σχολική χρονιά. 
Έχω κλάψει, έχω στεναχωρηθεί, έχω συγκινηθεί με όλες τις αλλαγές στο σχολικό και μη περιβάλλον.
Ήρθε η στιγμή να αντιμετωπίσω αλλιώς αυτές τις στιγμές της ζωής. Εξάλλου, όλα έχουν αλλάξει έστω και λιγουλάκι!

Έτσι που λέτε, ξαφνικά, το βράδυ, ήρθε και στάθηκε στο μυαλό μου αυτή περίπου η ιστορία και σκέφτηκα να την μοιραστώ.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Η μάγισσα Τ-ελιά
"Φου…..φου….
Αυτό το παραμύθι δεν ξεκινάει όπως τα περισσότερα παραμύθια.
Σ’αυτό το παραμύθι πρέπει να φυσήξεις δυνατά, μα πολύ δυνατά και πιο δυνατά από το δυνατά για να δεις καθαρά τι κρύβεται πίσω από το σύννεφο….
Φου…..φου…..φου….φύσσα κι εσύ…φου…..φου....
Να την….να την……έρχεται καμαρωτή καμαρωτή.
Και όπως πάντα χαμογελαστή.
Φοράει πολύχρωμα ρούχα, όπου πάνω τους υπάρχουν ραμμένα ζαχαρωτά και σοκολατάκια, στα πόδια φοράει σαγιονάρες (λόγω εποχής βεβαίως βεβαίως) και στο κεφάλι έχει ένα παράξενο στέμμα από φρούτα και λαχανικά.
Δεν θα την πεις και όμορφη μιας και είναι μάγισσα.
 Μάλιστα είναι μάγισσα και όπως όλες οι μάγισσες στα παραμύθια πρέπει να είναι λιγουλάκι άσχημη.
Η δική μας μάγισσα όμως είναι λίγο διαφορετική. Άσχημη μεν, μα με καλή καρδιά.
Η άλλη ιδιαιτερότητα που έχει, εκτός από τα παράξενα ρούχα, είναι οι ελιές αλλά και το όνομά της.
Ας αρχίσουμε όμως με τις ελιές που ήταν και αστείες!!
Που λέτε….οι ελιές της μάγισσας μας είναι μικρές και έχουν ίση απόσταση μεταξύ τους!!!!
Λες και κάποιος τις έβαλε έτσι μετρώντας με έναν χάρακα….Μα δες….η ελιά που έχει στη μύτη έχει ίση ακριβώς απόσταση με αυτή που είναι στο πιγούνι και εκείνη που είναι στο λαιμό αλλά και εκείνη που είναι στον ώμο της…..Καμιά άλλη δεν είχε αυτό το χαρακτηριστικό!
 Στο λέω να το ξέρεις….
Και το όνομά της, καλέ δεν το ρωτάς; Σου έχω πει τόσα και το όνομα δεν το ρωτάς;;;
Είναι η μάγισσα τ-ελιά…
Το όνομά της το πήρε από δύο λεξούλες που την χαρακτηρίζουν.
Η λέξη τέλεια, διότι οι ελιές της είχα τέλεια απόσταση μεταξύ τους και βεβαίως βεβαίως και σαφώς από τη λέξη ελιά.
Που λέτε λοιπόν, και βεβαίως, όπως σας έλεγα και σας παραμύθιαζα τόση ώρα….η όμορφη-άσχημη και καλόκαρδη μαγισσούλα είχε πάρει το χρήσμα να εκπαιδεύσει τις νεότερές της μάγισσες και μάγους.
 Να τις κάνει εξυπνότερες, τρανότερες, ομορφότερες, και σοφότερες.

Και ήρθε η πρώτη μέρα στο σχολείο των μαγισσών.
Και έπρεπε να είχε ήδη ετοιμάσει το μάθημα με τα μαγικά φίλτρα!!
Ωχ…Θεέ μου…ωχ μαγισοθεέ μου….ωχ και έχω αργήσει…μονολόγησε!!!
Τι να έκανε…έψαχνε από εδώ….έψαχνε από εκεί…..και τελικά κουράαστηκε από την πολύ σκέψη και από το πολύ πηγαινε-ελα….Ε….και τι αν κάνει…ξάπλωσε στην αιώρα….για να ξεκουραστεί….
…φου….φου…φυσάει ξεφυσάει μπας και ο αέρας που έβγαινε από μέσα της, της έδινε καμιά καλή, καλυτερότερη ιδέα.
Τότε και ξαφνικά την ίδια εκείνη ακριβώς  στιγμή….χρωματιστά νέφη αέρα εμφανίστηκαν εμπρός της….και στάθηκαν κοντά στην ελιά της μύτης της….τόσο πολύ κοντά που πιο κοντά δεν γινόταν…
Και όμορφες και πανέμορφες και ίσως πολύ πιο όμορφες από θεσπέσιες εμφανίστηκαν οι λεξούλες οι μαγικές….αγάπη, φροντίδα, υπομονή και πολλές πάμπολλες, άπειρες και πολύ πιο πέρα από άπειρες, αγκαλιές παρηγοριάς.
Γύριζαν οι λεξούλες γύρω από το στεφάνι που φορούσε με τα φρούτα και τα λαχανικά.
Λες να είναι αυτές οι μαγικές και πολύ μαγικές λέξεις για να ξεκινήσει το μαγισσοσχολειό;;
Ϊσως και πιθανόν, και μάλλον και σαφώς και σαφότατα!
Άνοιξε που λέτε το μεγάλο κατά τα άλλα μέγεθος του στόματός της και με μια χαψιά οι λεξούλες εξαφανίστηκαν!!
Πωπωπω…εντυπωσιακό, έτσι;
Και αφού τις έφαγε τις λεξούλες τις έκανε και δικές της. Οι μεγάλοι δεν λένε ότι, ότι τρώμε είμαστε;
Ε…ακριβώς αυτό έκανε και η μάγισσα Τελιά! Αμ. Πως…..ολόκληρη μάγισσα και να μην κάνει μια τέτοια τσαχπινιά!
Οπότε, κάθε φορά που θα μιλούσε στα μαγισσάκια της και θα τους μάθαινε νέα κόλπα, τα λόγια της θα είχαν το περιτύλιγμα των λέξεων της αγάπης, της υπομονής, της φροντίδας και της αγκαλιάς.
Έτσι, το καθένα μαγισσάκι δεν θα πετούσε με μια απλή μαγική σκούπα!
Θα μπορούσε να πετάξει με ένα σκειτμπορντ.!!! Ναι, ναι…..

Και ακόμη….καθώς συνέχιζαν να φοιτούν στο μαγισσο-σχολείο και ολοκλήρωναν με επιτυχία τα μαθήματά τους, κατάφερναν και να πετούν αθόρυβα, αβίαστα και με απαλές σίγουρες κινήσεις..…διότι όποιος δεν τελείωνε τη σχολή το μόνο που μάθαινε να κάνει….είναι φασαρία καθώς πετάει."

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Εις το επανιδείν!

Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Είναι θέμα παιδείας - Greenpeace


Έχουν περάσει κάμποσες μέρες από τότε που γνώρισα τους εθελοντές της Greenpeace.

Η εμπειρία αρκετά έντονη για να ξεχαστεί γρήγορα.

Αν ήσουν και εσύ από τους τυχερούς που έλαβαν μέρος στη δράση της Greenpeace στο Ηράκλειο, στη Ζάκυνθο ή στην Σύρο σίγουρα δεν διδάχθηκες μόνο να χρησιμοποιείς λιγότερο πλαστικό, αλλά και να αλλάξεις εσένα...τον τρόπο συμπεριφορά σου!

Ναι, αυτό είναι, ήρθαν να μας βοηθήσουν να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε.

Θα τους δεις πάντα χαμογελαστούς ενώ είναι σίγουρα προβληματισμένοι και ανήσυχοι (δεν κάνουν και εύκολη δουλειά).

Τα παιδιά αυτά (δεν έχει σημασία η ηλικία) έχουν σκοπόΕναν σκοπόΕιρηνικό.

Τους χαρακτηρίζει η πραότητα, η ηρεμία, η σιγουριά, η δύναμη ψυχής, και η ευγένεια.


Θα το καταλάβεις και διαβάζοντας την συνέντευξη του καπετάνιου του πλοίου της Greenpeace (Rainbow Warrior III), Πήτερ Γουίλκοξ που έδωσε στον δημοσιογράφο Μάνο Φραγκιουδάκη στο news247 ...νομίζω ότι θα πείσει και εσένα, η αφοσίωσή του και η αγάπη του για αυτό που κάνει.

Τέτοιες προσωπικότητες είναι να τις θαυμάζεις και να ακολουθείς όσο μπορείς, τα βήματά τους...

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Την πρώτη μέρα της δράσης της Greenpeace που βρεθήκαμε στην Πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο, όπου και κατασκευάσαμε τα δελφίνια της Κνωσού με 10.000 χρησιμοποιημένα πλαστικά ποτήρια, κάποια στιγμή, με πλησίασε μια εθελόντρια και μιλούσαμε...μέσα στα διάφορα που λέγαμε, με ρώτησε...

_"Τι έκανες στην δεκαετία του '80; χρησιμοποιούσες πλαστικό μπουκάλι;" Η αλήθεια είναι όχι.

_"Μήπως είχες και εσύ το κλασσικό παγουρίνο (που κακά τα ψέμματα γινόταν πανικός και ήταν και πολύ τρέντι!). "

Επίσης, ναι είχα και εγώ εκείνο το σπαστό ποτηράκι το οποίο κλείνει και γίνεται ένας δίσκος. Το κρατούσα στο σχολείο και πάλι ήμουν τρέντι....

Τώρα, λέει, δεν προλαβαίνω να γεμίζω παγουρίνα (είχα πει στον εαυτό μου....έτσι για δικαιολογία) και να φορτώνω την τσάντα με πράγματα....ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ...στην τσάντα μου θα βρεις από παιχνίδι, κάλτσες (του 6,5χρονου είναι... ), εισιτήρια χρησιμοποιημένα κλπ κλπ κλπ

Ένα παγούρι που διατηρεί το νερό κρύο τώρα τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού και μεθαύριο ένα ζεστό ρόφημα.

Σκέψου μόνο πόσες αλλαγές θερμοκρασίας έχει περάσει το πλαστικό μπουκάλι νερού μέχρι να φτάσει στα χέρια σου....

Δεν θα σου μιλήσω για αριθμούς, κατανάλωση πετρελαίου για την κατασκευή του πλαστικού, και άλλα τέτοια. Θα σου δώσω λινκ ειδικών για να πάρεις απαντήσεις.

Και σίγουρα όλη αυτή η κίνηση δεν γίνεται για να εξαφανιστεί το πλαστικό από την ζωή μας μα για να μειωθεί η κατανάλωσή του.

Το 'ξερες εσύ ότι πολλά κομμάτια από μικροπλαστικά καταλήγουν και μέσα στα ψάρια τα οποία και καταναλώνουμε! Για δες....ούτε και εγώ το ήξερα....Φοβερό, έτσι;;
Πόσο "στενά" σκεφτόμαστε τελικά, έ;;

Γι' αυτό λοιπόν,

...κάνε τη ζωή σου διασκεδαστική χρησιμοποιώντας εκτός από παγούρια και πτυσσόμενα ποτήρια, πάνινες τσάντες αντί πλαστικές για τα προιόντα του σούπερ μάρκετ.

Έχε πάντα στην τσάντα σου μια τέτοια. Και μέσα στο αυτοκίνητο, στο πορτ μπαγκάζ βάλε άλλες 2-3. Σίγουρα κάποιο φαρμακείο, κάποιο άλλο διαφημιστικό θα σου έχει δώσει πάνινη τσάντα.

Και πες....όχι πες...πόσες φορές έχεις πάρει πλαστικές σακούλες γεμάτες με πράγματα από το σούπερ μάρκετ και σου σκίζονται τρυπάνε.....άχρηστες....για 15-20 λεπτά της ημέρας.

Μια πάνινη τσάντα θα κρατήσει πολύ περισσότερο, κάνεις και οικονομία και έχεις και στυλ, ναι;....

Η δική μου κόρη (6,5 ετών λέμε) πάντως, πήρε το μήνυμα.

Και έφτιαξε μαζί με τους εθελοντές της Greenpeace τη δική της υφασμάτινη τσάντα, από μια παλιά μπλούζα, όπου και βάζει το παγούρι της.

Γι' αυτό.....

Όπως θέλεις το παιδί σου να μάθει να διαβάζει έτσι δίδαξέ το να μάθει να χρησιμοποιεί λιγότερο πλαστικό, για το καλό του.

Όπως δίδαξες το παιδί σου την κοινωνική συμπεριφορά, έτσι δίδαξέ το να σέβεται και το μέρος που ζει.

Όπως έμαθες στο παιδί σου να μοιράζεται, δίδαξέ του την αγάπη για το περιβάλλον.

Είναι θέμα παιδείας!

Εις το επανιδείν.